Die Welle: Άσκηση πολιτικής άλυτη

Το Κύμα (Die Welle) έχει φιλόδοξο τίτλο, θέμα και περιβάλλον. Είναι ρεαλιστικό, αλλά όχι με τον τρόπο του American History X, άλλωστε διαφέρουν τόσο οι κινηματογραφικές σχολές, όσο και οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί με το ναζιστικό παρελθόν, που βαραίνουν ακόμη και σήμερα τη Γερμανία.

Δεν μου αρέσουν οι κινηματογραφικές κριτικές, οπότε αν ψάχνετε μία, είστε στο λάθος μέρος. Την ταινία την προτείνω ανεπιφύλακτα σε γονείς με παιδιά στην εφηβεία, αλλά ιδιαίτερα σε δασκάλους και καθηγητές. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα εκπαιδευτική άσκηση, με μπόλικο αλατοπίπερο φασισμού. Σίγουρα δεν είναι πολιτικό διάγγελμα, αλλά ενδιαφέρεται για την πολιτική. Τουλάχιστον θέλει και καταφέρνει να πετάξει το μπαλάκι στο κοινό...

Theater / Outing: Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ

Διφορούμενος. Διάφορος. Διαπραγματεύσιμος. Δύο.

στιγμιότυπο από τη θεατρική παράσταση Jack the Rimper

με την εκπληκτική Angelique Violence σε ρόλο έκπληξη. Τυχεροί όσοι πρόλαβαν και την παρακολούθησαν.

Από τη μία, πόρνη πολυτελείας για ιδιαίτερα γούστα και από την άλλη σύντροφος μόνη που φροντίζει τη σκιά ενός συζύγου που λείπει για δουλειές, για άλλους, με άλλους, με άλλα, χωρίς εμένα. Ο καθρέφτης δεν είναι καθρέφτης. Είναι πόρτα. Για μένα ήταν πάντα ένας καθρέφτης. Όχι πόρτα. Την πόρτα δεν την άνοιξα. Τον καθρέφτη τον άνοιξα και έκανα να περάσω από μέσα, για να με δω, αλλά έφυγα και δεν με πρόλαβα. Από τότε με ψάχνω σε αντανακλάσεις, φώτα, λάμψεις, ακόμα και σκιές. Έτσι θαρρώ πως είναι: το είδωλο σαφέστερο από το αντανακλόμενο. Λες και τα ίχνη δηλούν περισσότερα από το θεριό. Σαν να μπορούσες να τρέξεις τόσο γρήγορα που θα προλάβαινες τη σκέψη πριν την πράξη, το τέλος πριν την αρχή. Το χθες πριν απ' το ποτέ. Προτιμώ σε κάθε περίπτωση να θυμάμαι ότι δεν θυμάμαι, από το να θυμάμαι ότι δεν έχω να θυμηθώ. Προτιμώ το φως από τον ήλιο. Προτιμώ τον καθρέφτη από την πόρτα. Σήμερα μου είπαν ένα μπράβο, ένα ίσως και ένα μπορεί. Αύριο ένα μπορεί ίσως είναι μπράβο. Μεθαύριο ένα ίσως μπορεί να είναι χθες. Σίγουρα ένας καθρέφτης μπορεί να είναι πόρτα και μια πόρτα ίσως να είναι ένα αύριο.

Views on News: ΠΙΠΕΣ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΤΕΛΟΣ

"Απαγορεύουν το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους ανοιχτούς και κλειστούς χώρους, από το 2009 και στη χώρα μας". Συγνώμη κε Αρμόδιε, όταν λέτε "κάπνισμα", εννοείτε και τις πίπες; Τέλος δηλαδή ΚΑΙ οι πίπες στους δημόσιους χώρους; Κρίμα, πάνω που είχαμε συνηθίσει στην ιδέα ότι από 'δω και πέρα θα μας πηγαίνει - τουλάχιστον οικονομικά - "πίπα - οπίσθια" και μετά ένα τσιγαράκι, για την καλή παρέα! Αχ, τι "πυροτεχνήματα" σας περιμένουν και δεν το ξέρετε καν. Θα γίνει της Αγίας Βαλτοπεδιανής το ανάχωμα. Καλά, εσάς σας φτύνουν και 'σεις νομίζετε ότι βρέχει...