(1985) ΚΑΛΤΕΖΑΣ ΜΙΧΑΗΛ. Σχήμα προσώπου: Αναρχικόν.

από το parodos.wordpress.com

“Ο Μελίστας που φαίνεται πως είχε «μέσον» και ελπίδες για μεγάλη σταδιοδρομία στην Αστυνομία, σπούδαζε στη Νομική και για να διευκολύνεται στις σπουδές του είχε μετατεθεί στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, όπου έκανε τον καφετζή. Εκείνες τις ημέρες υπήρχε έλλειψη αστυνομικού προσωπικού εξ αιτίας των συνεχών επεισοδίων και έτσι ο Μελίστας βρέθηκε στη γραμμή του πυρός. Οπως φάνηκε όμως, δυστυχώς, ήταν εξοικειωμένος με τα όπλα. Μετά την σύλληψη του, ζήτησε συγνώμη από την οικογένεια του Καλτέζα και είπε : «Απόψε έχασα την ψυχραιμία μου»… “

1η : δημοσίευση Μάης 2006, 2η δημοσίευση Νοέμβρης 2006

δεν ήξερε. που να ‘ξερε. δεν το περίμενε.
στα δεκαπέντε σου χρόνια
δεν είσαι
ούτε αναρχικός
ούτε κομμουνιστής
είσαι κάτι πολύ περισσότερο.
ερωτευμένος με την Ζωή.
ερωτευμένος με την εξέγερση.
ερωτευμένος με την επανάσταση.
ερωτευμένος με ένα τραγούδι και δυό μαύρα μάτια.

Μιχάλης Καλτεζάς. 1970-1985
Δολοφονήθηκε από το ΚΡΑΤΟΣ στις 17/11/1985

Αφήγηση-Μαρτυρία :

“Κάθε φορά στην Αθήνα περνάω από εκεί. Εκείνη τη μέρα δεν έκανα πολλά πράγματα, για την ακρίβεια δεν έκανα τίποτα. Καπνοί, τρεξίματα, αδρεναλίνη, οι πυροβολισμοί, το παιδί πεσμένο. Ετρεχα από εδώ και από εκεί -έτσι κι αλλιώς πολλά τα πεσμένα παιδιά- να οργανωθούμε, να αντεπιτεθούμε, οι μεγάλοι ήξεραν δημοσιογράφους, ενημέρωναν…Ο μπάτσος κάθισε, σκόπευσε, πυροβόλησε. Να, σωρός οι μαρτυρίες, όλοι το είδαμε… Αλλά ήμασταν πολύ απασχολημένοι για να αλλάξουμε τον κόσμο. Δε συγχωρώ τον εαυτό μου που δεν όρμηξα στον μπάτσο, δεν τον έκανα κομμάτια, δεν πήγα να σηκώσω το κορμί να το βγάλω στους δρόμους, να το λυτρώσω. …είναι εφιάλτης. Μεγάλος. Και νοιώθω ότι επαναλαμβάνεται…”

.

17/11/1985 Κυριακή

Πέντε χρόνια μετά την δολοφονία της Κανελλοπούλου και του Κουμή.

Οι “σοσιαλιστές” είναι στη εξουσία με σύνθημα “για ακόμα καλύτερες μέρες” και με άγρια οικονομικά μέτρα.

Υπουργοί δημόσιας “τάξης” : Τσούρας, Κουτσόγιωργας.

Στην “Επέτειο του Πολυτεχνείου” , στη “καθιερωμένη πορεία” στο κέντρο της Αθήνας,

ομάδες αντιεξουσιαστών επιτίθενται στο ξενοδοχείο Χίλτον και στα γραφεία των Νοτιοαφρικανικών αερογραμμών.

Πλατεία Εξαρχείων. (23:45 )

Η Πορεία έχει τελειώσει . Δημοσιογράφοι και διαδηλωτές έχουν καθίσει στην πλατεία για έναν καφέ.

Από την Στουρνάρη ακούγεται φασαρία και μετά πυροβολισμοί. Οι πρώτοι δημοσιογράφοι, που έτυχε να βρίσκονται στην περιοχή, ήταν ο Γιάννης Κανελάκης, που τότε δούλευε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και ο φωτορεπόρτερ Ηλίας Σωτηρόπουλος

Οδός Στουρνάρη (23:40)

Ο Μελίστας κάθεται μαζί με συναδέλφους του σε μια σταθευμένη κλούβα των ΜΑΤ , όταν μία ομάδα νεαρών πλησιάζει και πετάει μια μολότωφ.

Οι «αναρχικοί» φεύγουν προς τα Εξάρχεια.

Οι αστυνομικοί βγαίνουν από την κλούβα κρατώντας στα χέρια τα όπλα.

.

Ο Θανάσης Μελίστας, ήταν ο μοναδικός, που οι συνάδελφοι του τον περιγράφουν ως πανικόβλητο και εκτός εαυτού.

Βλέποντας τους νεαρούς να φεύγουν σημάδεψε καλά και πυροβόλησε.

Πυροβόλησε πισώπλατα.

Τον “πέτυχε” στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

23:45

Οδός Στουρνάρη και Μπόταση . ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΤΕΖΑΣ . ΕΤΩΝ 15

Αφήγηση-Μαρτυρία:

Τα νέα για την δολοφονία διαδίδονται. Οι πρώτοι που το μαθαίνουν καταλαμβάνουν το Χημείο που γρήγορα περικυκλώνεται από πάνοολες δυνάμεις καταστολής.

Εισβάλουν με αυτόματα όπλα και αντιασφυξιογόνες μάσκες. Τριάντα εφτά άτομα συλλαμβάνονται, κακοποιούνται βάναυσα και οδηγούνται στον εισαγγελέα με βαρύτατες κατηγορίες. Είκοσι καταληψίες ξεφεύγουν από τους υπονόμους του Χημείου και καταφεύγουν στο Μετσόβειο πολυτεχνείο.

Οι παραιτήσεις των προϊσταμένων του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως Τσούρα και Κουτσόγιωργα δεν έγιναν δεκτές.

Το κέντρο της Αθήνας ζεί άγριες ώρες με χιλιάδες διαδηλωτές, κατάληψη του ΕΜΠ και κοινό αγώνα “αγανακτισμένων πολιτών” της ΠΑΣΚΕ με φασιστικές ομάδες κατά της ‘αναρχίας’.

18/11/1985 Δευτέρα

Η κυβέρνηση δίνει εντολή να διακοπούν τα δρομολόγια λεωφορείων Αθήνα – Ζωγράφου πριν την κηδεία

Ο ΕΝΟΧΟΣ καταδικάζεται πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση (με ανασταλτικό χαρακτήρα) και αθωώνεται στις 25/1/1990 από το Εφετείο“